Stinkvis


Ik was mijn vis kwijt. Ik hoor je denken: hoe raak je nou in vredesnaam een vis kwijt? Iets met water enzo. Maar deze vis was anders, hij was al dood. En dus kwijt. Op de markt is er de visboer. Een grote vriendelijke visboer, loopt moeilijk, waar ik direct medelijden mee had als je dan visboer bent en heel…

Lees verder »

Slijmerig naakt


Ik heb niets met naaktslakken. Zij nog minder met mij dan ik met hen, want in mijn leven heb ik er sinds gisteren twee per ongeluk vermoord. En dát, is een klein trauma. Ik zit ook echt met een heel vies gezicht te typen, gewoon, omdat het vies is. Omdat beginnen met moord No.1 wel heel logisch is, starten we…

Lees verder »

Voor de papa van Aylan


Begin 2015 was het een hot item: bootvluchtelingen. Dat raakte me en ik schreef daarom onderstaand typsel over Aylan en zijn familie. Vandaag wordt er in meer dan honderd landen op Wereld Vluchtelingendag stilgestaan bij iedereen die op de vlucht is voor oorlog en honger. En dat vond ik een repost waard. Omdat een veilig thuisfront niet voor iedereen gewoon…

Lees verder »

Het zonnetje in huis


Ik ging eens lekker onder de zonnebank. Dat doe ik af en toe. En ja, ik weet dat het misschien slecht is voor huid en haar, maar het alternatief is slecht voor mijn zelfvertrouwen. En dus is het een noodzakelijk kwaad. Daar ik het eerste kind van mijn ouders ben, kon ik alles het eerst uitkiezen in genenland. En op…

Lees verder »

Moesttuintjes


Ergens, begin 2015, schreef ik onderstaand verhaal. En nu, twee jaar later, begint het gedoe weer opnieuw: de ellende met de moestuintjes… Tijd voor een repost: Afgelopen week kwam ik de AH uit en daar stonden ze weer: de kleine snaaiertjes met dit keer de vraag: ‘Heeft u een moestuintje?’ Iedereen die mij een béétje kent, gaat nu lachen. Want…

Lees verder »

Ontspoord


Afgelopen weekend ging ik voor het eerst een trein-avontuur richting Leeuwarden aan. De heenweg was rustig. Behalve twee levende blikjes bier in de trein en een meisje wat op hoge toon het carnavalsschema minuut voor minuut uiteen zette, waren er verder rustige mensen. Ik keek een filmpje, las wat én bedacht wat ik in de open mond van mijn slapende…

Lees verder »

Kwarktassen en trekkerbanden


Ik leerde de afgelopen weken twee nieuwe woorden. Of eigenlijk één nieuw woord: een ander woord kreeg een totaal nieuwe betekenis. Ik kan namelijk nooit meer een trekker (tractor) zien rijden, zonder aan de onderste regionen van een vrouw te denken… En dan krijg je typsels als deze: over bijzondere benamingen voor bepaalde lichaamsdelen. Maar ik beloof: ik noem het…

Lees verder »

Anti-vries


Vorige week was het weer zover! Het vroor. En dat is superleuk als we kunnen schaatsen en er een Elfstedentocht komt. Maar voordat het zover is, zijn er wel wat strubbelingen. Ik ben niet zo snel ergens tegen, maar ik ben wel anti-vries. Want dan doet hij het weer. Of eigenlijk doet’ie het niet: mijn autodeur… Het begon allemaal met…

Lees verder »

Op de glamping


Ik ben op vakantie. Op de camping, en eigenlijk kan ik wel zeggen voor het eerst van mijn leven in een echte tent. Nu mag ik dit natuurlijk niet op internet zetten, want dan komen er dieven. Maar inbreken in mijn huis heeft weinig zin, ik ben er niet om te stelen en verder is alles oud of mee. Ik…

Lees verder »

Haarstukje


Ik vind het dus niet altijd nodig om alles te scheren, zolang niemand zich ergert aan mijn overmatige haargroei. En niemand zegt zomaar: ‘Zooow, zou jij die afzichtelijk behaarde benen niet eens gaan scheren ofzo?’. Want dat is gênant. Dus is mijn motto (en vast van meer vrouwen): “Lekker alles laten groeien, en pas scheren als je in het openbaar stiekem moet krabben tegen…

Lees verder »

Dirk, Piet en de ketting


Vanmiddag ging ik samen met Owen zijn vriendje naar huis brengen. Op de fiets. Ik ben niet bepaald een fietser. Naar de sportschool (= drie straten verderop) neem ik de auto. Dat heeft ook iets te maken met het feit dat ik altijd nét ietsje te laat vertrek, maar toch, ik ben gewoon licht lui als het om de keuze…

Lees verder »

De aanhouder won vandaag niet


Vandaag was het weer zover en vond ik mezelf de sjaak. Ik reed het dorp uit en daar stonden ze: de heren en dames is prachtig zwart en geel. Ze speelden lasergame. Nu heb ik sinds anderhalf jaar lenzen, dus ik had ze al gezien voordat zij mij zagen. Ik ben bovenop mijn rem gaan staan voor het stopbord (daar…

Lees verder »